Geschiedenis

Tekstvak: Zo`n honderd jaar geleden, begonnen kattenliefhebbers in de verenigde staten hun huisdieren tentoon te stellen en ermee te fokken. Dit fenomeen was min of meer overgewaaid uit Engeland naar de oostkust van de Verenigde Staten,Nieuw Engeland. Veel welgestelde families aan de oostkust waar van schepen contact houden met hun Familieleden en vrienden. Er kwamen veel Engelse jongedames op Amerikaanse bals,waar ze een echtgenoot vonden. Met het verhuizen van e bruidschat kwamen er vaak ook raskatten per schip mee. De meeste ras katten waren langharen,van het ras van vandaag de dag Pers heet. Maar daarnaast had men aan de oostkust van de verenigde staten zelfs al mooie langharige huiskatten. Zij deden in schoonheid niet onder voor de toenmalige Perzen uit Engeland,die nog zo kortneuzig warenwaren als tegenwoordig. Deze lokale langharen werden maine coons genoemd. De oorsprong van de Maine coon-kat De Maine Coon werd oorspronkelijk aangetroffen in Maine, een staat aan de oostkust van de Verenigde Staten, waar de uit Europa afkomstige voorouders van het huidige ras in de 19e eeuw werd geïntroduceerd. Deze kat werd getoond op de eerste Amerikaanse kattenshows, maar door de opkomst van de exotische rassen, zoals de Pers, daalde zijn populariteit. In de jaren '50 leefde de belangstelling voor het ras weer op en sindsdien heeft deze opvallende mooie kat fans over de hele wereld. De oorsprong van de maine coon-katten is niet echt goed gedocumenteerd. We weten alleen uit scheepsinventarissen dat er al honderden jaren,vanaf de vroegste Europese kolonisaties,katten uit Europa naar de Verenigde Staten meegenomen werden. Ongeveer tien procent van de Engelse huiskatten is langharig,maar in de streek van de Maine Coon vandaan komt is het percentage hoger. Dat hogere percentage is mogelijk verklaarbaar door het vrij koude winterse klimaat in Vermont en maine, waardoor langharen die uit Engeland meegenomen waar daar beter bestand tegen waren dan kortharige katten. Daarbij komt dat meeste mensen langharige katten chiquer en mooier vinden dan kortharige katten; mogelijk zijn er dan ook relatief meer langharige dan kortharige katten meegenomen,of kregen ze een betere verzorging. Herkomst `Coon' staat voor 'Raccoon', dat wasbeer betekent, en verwijst naar de sterke gelijkenis tussen de geringde lange staarten van deze katten en van wasberen. Het verhaal gaat dat de inwoners van Maine dachten dat de Maine Coon een kruising was tussen de gewone kat en de wasbeer, maar wij weten nu dat dit soort kruisingen genetisch niet mogelijk zijn. Rasnaam De Maine coon kent twee verklaringen. Bekend is het sprookje dat de kat met zijn vaak geringde staart een kruising zou zijn tussen een kat en een wasbeer(Eng.:`racoon`).Inmiddels weten we echter dat dit genetisch onmogelijk is. Een ander verhaal waarin de rasnaam wordt verklaard,is dat over een Engelse kattenminnende scheepskapitein,Coon heten. Deze kapitein zeilde op Nieuw Engeland en had langharige katten aan boord. Als hij aan wal ging,gingen zijn katten met hem mee,sommige keerden nooit terug op het schip. Toen er een nestje in de Amerikaanse staat Maine langharige kittens verschenen,zeiden de eigenaren daarvan dat dat ´Coon-katten´waren, nazaten van de katen van kapitein Coon. Het begin Rond de eeuw wisseling(1900)vonden de eerste kattententoonstellingen in de Verenigde Staten plaats. In de eerste tijd werd er een tweedeling tussen de langharen gemaakt;enerzijds de´maine cats`en anderzijds de geïmporteerde Engelse langharige dieren de Perzen .Deze tweedeling kwam niet naar voren in de classes op de shows want die schaarden de Engelse Perzen en de Maine Cats beiden onder de term´langhaar`wel werden de herkomst in catalogi vermeld en in stamboom geregistreerd. Zowel Engelse als Amerikaanse katten konden geregistreerd worden, maar er was een verschil; Amerikaanse katten konden enkel geregistreerd worden er een beëindigde verklaring werd afgegeven van die herkomstvermelding heeft tot ongeveer 1915 geduurd. Daarna werden de Maine Coons met de Engelse langharige dieren samengevoegd tot een langharige Perzen. Maine coons werden niet meer als zelfstandig ras gefokt. Officieel erkenning Het zou zo`n vijftig jaar duren voordat er weer interesse kwam voor de authentieke Amerikaanse Maine Coon. Het was niet zo dat alle Maine Coons in fok programma`s beland waren en dus min of meer opgegaan in de pers. Er waren ook nog meer dieren die zichzelf als huiskat en boerenkat aan de Oostkust in stand hielden,ook al hielden hun eigenaren geen stambomen(meer) bij. In1950 startten twee dames in maine de Cental Maine Cat Club. Ze begonnen de Maine Coon te promoten als authentiek Amerikaans ras. Pas ruim tien jaar later, in de jaren zestig van de twintigste eeuw,kwam voor het eerst weer oorspronkelijke Maine coons op Amerikaanse tentoonstellingen uit. Liefhebbers begonnen opnieuw stambomen bij te houden en hun dieren te registreren bij de overkoepelende organisaties op raskatten gebied. De Amerikaanse liefhebbers presenteerden het ras trots als hun eigen datieve breed en de kat werd tot officieel `state animaal`van de staat Maine uitgeroepen. In 1976 volgde de erkenning van de grootste Amerikaanse overkoepelde organisatie de cat Fanciers Association (cfa). Maar voor die tijd was het ras al langer erkend bij kleinere organisaties, waar logischerwijze veel Maine coon lief hebbers en fokkers onderdak vinden. Uit deze kleinere organisaties ontstonden later een zeer grote raskatten federatie, de tica (The International Cat association0). Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat juist bij deze laatste organisatie veel fokkers en liefhebbers van de Maine coon te vinden zijn,die de organisatie tot op de dag van vandaag trouw zijn gebleven. Uiterlijke kenmerken Maine Coons zijn katten met een natuurlijk uiterlijk en een makkelijk te onderhouden vacht. Ze worden iets groter dan gewone huiskatten, namelijk vijf tot acht kilo, waarbij katers iets forser zijn dan poezen. Omdat het ras zich betrekkelijk traag ontwikkelt, zijn ze pas met een jaar of vier volwassen en hebben dan pas hun uiteindelijke type en vacht bereikt. Hun verschijning is imposant door hun los uitstaande vacht, hoge poten en lange, volle staart en geeft een goed gespierde, stevige en krachtige indruk. De brede kop heeft een vierkante snuit met een lichte welving in de neus, grote oren met haarpluizen eruit en het liefst pluimpjes aan de punten. Verwacht wordt dat de kop wordt omlijst door een kraag. De vacht is dicht, kort op de kop, schouders en poten en geleidelijk langer langs de rug en de flanken, met een enigszins ruig- en vol behaarde broek op de achterpoten en lang buikhaar. De vacht is geschikt voor alle jaargetijden; de lange pluimstaart wordt gebruikt om voeten en oren warm te houden als ze zich helemaal oprollen. De vacht is waterafstotend en klit nauwelijks, omdat er weinig ondervacht aanwezig is en is dan ook eenvoudig te verzorgen. Eén keer in de week kammen en borstelen is meestal voldoende, waarbij u de vier 'oksels' niet moet vergeten. Hoewel Brown tabby de meest populaire kleur is, zijn bij de Maine Coon vrijwel alle kleuren mogelijk. Alleen de kleuren lilac en chocolate en de Siamese pointeaftekening zijn niet toegestaan. Afhankelijk of de kat tabby, effen, blauw of zilver is, voelt de vacht stugger of zachter aan. De volgende twee vachtpatronen zijn toegestaan: gemarmerd, ook wel 'classic' of 'blotched' genoemd en gestreept, ook wel 'mackerel' genoemd, tevens is effen mogelijk. Hoewel de Maine Coon goed binnenshuis gehouden kan worden, heeft hij het liefst een uitloop naar buiten. De Maine Coon mag niet met andere rassen gekruist worden. Als u een Maine Coon koopt, let er dan op dat er op de stamboom bij elke voorouder MC staat en geen ander ras. Karakter Onder het misschien wat wilde uiterlijk van de Maine Coon verbergt zich een aanhankelijke kat met een zeer tolerant karakter. Hij is niet opdringerig, maar wel speels (sommigen apporteren ook) en intelligent. Van nature rustig van aard en goedgehumeurd zal hij niet gauw zijn nagels gebruiken en vechtpartijen bij voorkeur uit de weg gaan. U zult verbaasd zijn over het zachte stemgeluid als u voor het eerst een Maine Coon hoort miauwen. Katers zijn in het algemeen wat ondernemender. Poezen zijn vaak wat gereserveerder tegenover vreemden. Algemeen........ De Maine Coon is van origine een boerenkat en daarom stevig gebouwd stoer en hij kan tegen een ruig klimaat een apart kenmerk is de gladde ruige vacht. Het dier is goed van verhoudingen en heeft een uitgebalanceerde lichaamsbouw. Geen enkel onderdeel van de kat is overdreven. De Maine Coon bezit een vriendelijke karakter en kan zich makkelijk aanpassen aan veel verschillende omstandigheden en omgeving Karakteristiek is de middelmatig wijde kop met een middellange wijdte en een vierkante voorsnoet. Oudere katers kunnen katerwangen krijgen, waardoor de kop wat breder lijkt. Hoge jukbeenderen, een stevige kin die evenwijdig loopt aan de neus en bovenlip. De neus is gemiddeld van lengte en licht concaaf van vorm wanneer men van voren kijkt. de oren zijn groot,wijd aan de basis met goede binnenbeharing. Ze lopen uit een vrij puntig aandoende top. De plaatsing is aan de basis ongeveer een oorbreedte apart, en expressief en ze waaieren niet uit. De ogen zijn groot en expressief en staan wijd uit een. Ze zijn licht scheef ingezet met een buitenhoek die in de richting van het oor wijst. De nek is gemiddeld van lengte. Lichaam De Maine coon heeft een gespierd lichaam met een brede borstkas. Het formaat is gemiddeld tot groot.Poezen zijn over het algemeen kleiner dan katers. Het lichaam is lang met alle onderdelen in harmonieuze verhouding Om een goed uitgebalanceerd rechthoekig beeld te geven; geen enkel onderdeel van de anatomie oogt zo overdreven dat het de balans verstoort. Maine Coons ontwikkelde zich langzaam in de tijd. De poten zijn stevig en staan wijd uiteen,zijn van gemiddelde lengte en passen bij het lichaam. De voorpoten zijn recht;de achterpoten zijn recht als men van achteren bekijkt. De voeten zijn groot, rond en voorzien van haarpluimpjes. Zij hebben vijf tenen voor en vier achter.De staart is lang, met een stevige aanzet en geleidelijk dunner uitlopend naar het einde. De staartbeharing is lang en vloeiend. Vacht De vacht is zwaar en ruig van structuur.Hij is korter op de schouderpartij en langer op de buik en achterkant. Een kraag rond de nek is wenselijk. De textuur is zijde achter en de vacht valt sluik. Een vacht die te kort is, of overal even lang is fout. Terug naar boven Grond van diskwalificatie…Een delicatie botten structuur,ondervoorbehoud:scheelzien,knikstaart.Onjuiste aantal tenen,katten die bewijs van raskruising vertonen resulterend in de kleuren chocolate\lilac,points of ticked tabby . Vachtkleuren en de standaard De standaard voor het algemene rastype mag dan over de gehele wereld redelijk over een komt,wat betreft de toegestane kleuren zijn er verschillen. Maine Coons worden over de hel wereld in een veelheid aan kleurcombinaties en patronen gefokt,maar de indelingen in kleurgroepen. Op shows en de benamingen ervan wisselen nog wel eens. Ook zijn er kleurslagen die overstreden zijn en lang niet overal toegelaten worden. Dit betreft factoren als chocolet, cinnamon,ticked tabby, partiële albinofactoren als Siamees en Burmese kleuren,die heel af en toe voorkomen. De meeste fokkers vinden dat deze niet bij dit authentieke boerenkattenras horen. Verwanten rassen Behalve de Maine Coon zijn er meer langharige boerenkattenrassen bekend. Voor deze rassen geldt dat het oorspronkelijke type als stevig gebouwde boerenkat en/of huiskat nog steeds voorkomt in het land of de streek van herkomst. Uit Noorwegen stamt bijvoorbeeld de Noorse Boskat,die zich onder meer van de Maine Coon onderscheidt door een driehoekige kopvorm en een licht overbouwd lichaam (achterpoten zijn langer dan de voorpoten). Uit Rusland kennen we de Siberische kat, die een vrij ronde kop heeft en een meer gedrongen lichaam. In Turkije komt tot slot de Turks Angora voor,de meest slanke van de langharige boerenkattenrassen met een elegante bouw en vrij lange,smalle kop. Waarom een Maine Coon Voordat u tot de aanschaf van een bepaald ras besluit, is het belangrijk te weten of het ras qua karakter bij U zal passen. Eén van de redenen dat het ras zo populair is geworden,heeft te maken met het feit dat de Maine Coon geen kat is voor gevorderden:Maine Coons staan bekend om hun aanhankelijke,rustige en stabiele karakter en ze kunnen goed omgaan met kinderen en honden. ze zijn trouw en hechten zich aan de hele familie,hoewel sommigen een van de gezinsleden als uitgesproken favoriet uitkiezen. Ze vinden het prettig om mee te doen met alles wat er in huis gebeurt,maar zijn nooit opdringerig of overmatig druk. Harmonie in huis is voor hen heel belangrijk. Hoewel ze geen zeer luide stem hebben,hebben ze een heel vocabulaire van klein zachte chirp -miauwtjes tot een stevige donkere miauw om precies aan te geven wat ze bedoelen, zowel in hun contracten onderling als met mensen.Een Maine Coon doet het goed in een rustig tweepersoonshuishouden,maar mengt zich over het algemeen ook zonder problemen in een druk gezin met honden en kinderen. Het karakter van een individueel dier kan natuurlijk afwijken van het gemiddelde raskarakter. Er zijn rustigere en drukkere exemplaren. Desondanks gaan trefwoorden als harmonieus,van gezelschap houden en tegen een stootje kunnen voor de meeste gezelschap houden en tegen trefwoorden als harmonierus, van gezelschap houden en tegen een stootje kunnen voor de meeste Maine Coon op. Terug naar boven

De Geschiedenis van de Maine Coon

Geschiedenis van de

Maine coon als gezelschapsdier

Kittens

Onze overige Huisgenootjes